Bülent Arınç , siyasi dengeleri iyi koruyan ve AK Partinin ikinci ve önemli şahsiyetlerinden  biridir.
Siyasi birikim ve tecrübelerini zaman zaman , çesitli Siyaset Akademisi toplantılarında paylaşmaktadır.
Bu toplantılardan  birini de geçtiğimiz aylarda Urfa da gerçekleştirmişti.
Konferans Demokrasi ve Siyaset üzerineydi.
Konuşmasında açılımı  anlatırken siyasetin dengeleri ve hassasiyetini vurguluyordu.
Bu vurgusuyla, siyaseti  ve  siyasetin inceliklerini daha iyi anlatmak icin bir çok yerde anlattigi "Un çuvalı" hikayesini Urfada da yineledi.
İlginç ve düşündürücü bulduğum bu hikaye neyi anlatmak istiyordu.?
Hikayeye göre , Siyaset  Un çuvalını patlatmama sanatıdır.

Ne demekti  Un çuvalini patlatmama sanatı.!
Rivayet olunur ki, Muhyiddin ibn Arabî bir gün İskenderiye limanında gemiden un boşaltmakta olan hamalları seyretmektedir.
Baş hamal yüksekçe bir yere çıkmış sürekli talimat vermektedir: "Enes, evladım, çuvalı siyasetle tut. Malik, oğlum, çuvalı siyasetle taşı.
Ahmet, yavrum, çuvalı siyasetle indir!"
"Un çuvalı taşımanın siyasetimi olur",diye düsünür  ve İbn Arabî hamalbaşına yaklaşır  "çuvalı siyasetle indirme" nin ne manaya geldiğini sorar.

Cevap: "Siyasetle indirmek, çuvalı patlatmamaktır.
O büyük zat şöyle cevap vermiş. “Un çuvalı taşımanın  siyaseti  de tozutmamaktır.” demiş.
Tabi bu çok önemli, iş yaparken etrafı  rahatsız etmeden yapmak gerek.
Patladıktan sonra, döğünmenin faydası yoktur!"

Türkiye  gündemini son günlerde siyasi atışmalar işgal ediyor.
Başbakan Tayyip Erdoganin polemikleri , Başbakan  Yardımcısı Bülent Arıncın  Güldal  Mumcu ile girdiği tartışmalar ülke gündemini oluşturuyor.
Şu anda herkes  bunları konuşuyor.
Televizyonların, radyoların, gazetelerin gündeminde bunlar var.
Bir ülkenin meclisi o ülkenin aynasıdır,orda huzur  yoksa halkta da huzur yok demektir.
Tabi hal böyle olunca sokaktaki insanın gündemini de bu tartışmalar oluşturuyor.
Aslında tartışma dengeli ve ölçülü olsa; gerçeklerin ve doğruların ortaya çıkmasına vesile olur.
Bu anlamda ölçülü seviyeli tartışmalardan faydalı neticeler elde edilir.
Ama birbirlerini karalamaya matuf tartışmalardan ne tartışanlar, ne devlet, ne de millet karlı çıkar, kimseye de faydası olmaz.
Ülke sadece zaman kaybeder. Şimdi maalesef bu tartışmalardan  ülke kaybediyor.
Şu anda bu ülkede yapılması gereken çok iş var.
Ekonomik krizin atlatılması, Demokratik açılımın  hızlanması, Anayasa değişikliği gibi ciddi sorunlar mevcut, şimdi uğraşılması gereken şeyler bunlar sanırım..
Bu problemlerin çözümüyle uğraşılsa ülke de kazanır, halk da kazanır, mevcut iktidar da kazanır.
Maalesef buna benzer durumu biz Türkiye’de de göremiyoruz.
Üslubun sertleşmesi, siyasilerin birbirlerine hakarete varan ithamları milleti genelde rahatsız ediyor.
Millet bunun hesabını sandıkta sorar ama bu konuda zaman kaybedilmiş, yapılması gereken işler yapılamamış oluyor.
Siyasetçilerin seçim zamanı dışında birbirleriyle atışmaları enerji kaybına yol açar.
Ülkenin problemlerine odaklanması gereken zamanda başka şeylerle uğraşınca hem zaman hem de güç kaybı meydana geliyor. Bence muhalefet, mevcut iktidarların yaptığı her işi eleştiriden ziyade, alternatif fikirler üreterek ülkenin gelişmesine katkı sağlamalı. Bu konuda hükümette olanlar da, muhalefet yapıcıysa muhalefetin fikirlerinden faydalanmanın yollarına bakmalı.
Bunların yapılabilmesi için insaf sahibi siyasetçiler olması gerekiyor.
Netice itibariyle Türkiye için kaybedilecek zaman yok.
Hem iktidarda olanlar, hem muhalefette olanlar, ülkeleri için faydalı olabilecek ve toplumu germeyecek üslup içinde olurlarsa; hem ülke kazanır, hem halk kazanır, hem de bu üslubu kullananlar kazanır.

Güldal Mumcunun deyimiyle "odasını  basan", Bayan Milletvekili Emine Ayna icin  "yaratık" diyerek siyasette cinsel ayrımcılık yapmaktan  çekinmeyen Arınc'a  ve muhalefet partilerine meşhur ( Arıncın ) hikayeyi  hatırlatmakta yarar var.
"Siyaset, un çuvalını patlatmama sanatıdır ."
Siyaseti böylesine kaygan bir zemine oturtacak olurlarsa, delinmedik çuval bırakmayacaklar demektir