Şeyhmus ÇAKIRTAŞ

İnsanileşmek barışın ta kendisidir


Şeyhmus ÇAKIRTAŞ
26 Eylül 2011 Pazartesi 01:18
İnsan ilginç bir yapıdır.
Düşünme ve muhakeme yeteneğiyle diğer canlılardan ayrılır. Özeldir, doğaya hükmeder, değiştirir ve isterse müthiş güzellikler yaratır. 
İstemese insan en korkunç canavar olur, yeryüzünü kısa bir zamanda cehenneme çevirir, çürütür her şeyi…
Bir bakarsın devrimcidir, bir bakarsın değiştirendir.
Ya da doğa düşmanı bir Vandal...
Bir çelişkiler yumağıdır yani. Savaşır. Öğrendiği en korkunç davranış biçimidir savaş. Önce yok eder, yakar, yıkar. Sonra kendisine ait bir dünya yaratmak için kolları sıvar. Yıkıntılardan, kan ve ölüm üzerinden yükselmeye çalışır.
Savaş yıkıcıdır.
insan savaşın yıkıcılığını organize eden olduğundan daha çok yıkıcıdır.
Bir bombanın yıkıcılığını kim ateşler dersiniz?
Kendiliğinden mi, değil.
Tetikleyen, kutsanan insanın kendisidir.
Geçmişle gelecek arasında ve hep geleceğe yürüyen insanın bu denli çelişkiler yumağı olması nedendir acaba?
Niye insan savaşmayı öğrenmiş, neden yıkmak bu denli taraftar bulmuştur?
Onca ahlak öğretisi, onca din neden insanın içinde ki ‘ben’i yok edememiş, hükmetmeyi bir kural haline getirmiştir?
Neden peki her insan barışı erdemlilik olarak belirtir ama savaşa alkış tutar, destek olur?
Savaş kaçınılmaz bir davranış mı?
Bence hayır.
İnsan içinizdeki ‘ben’i kontrol edebilirse, barışın savaştan daha güzel bir kavram olduğunu da anlar. Verilen komutun peşinden koşmaz, sorgular, yıkmadan yaşamayı öğrenir.
Çünkü barış insanın içindeki beni etkisizleştirir, paylaşmayı öğretir. Barış ‘ben’den uzaklaşıp, toplum için, doğa için yaşamak anlamına gelir.
Yani güçten kurtulmak, hükmetmekten vazgeçmek insanı insanileştirir. İnsanileşmek de barışın ta kendisidir.

YORUMLAR
Henüz kimse yorum yapmamış, ilk yorum yapan siz olun.
Kurumsal

İçerik







Yukarı Çık
urfa / şanlıurfa / şanlıurfa haber / urfanatik / urfa star