Duygu SUCUKA

Üzüldüm Sonra


Duygu SUCUKA
16 Eylül 2014 Salı 20:28

Aylardır sorunlarıyla yürek patlattığımız sitemizin yönetimi, yönetim planı, bir dolu sorunlarıyla ilgili her şeyini çözebilmek için tünelin ucunun göründüğü anlatıldı mail grubunda. Ama bugüne kadar her şeyden şikâyetçi olanlar sanki şimdi size ne bunlardan der gibi bir ifade takındılar. Uğraşanlar için bir teşekkür etmeyi bile gerekli görmediler.

Düşündüm, düşündüm, sonra üzüldüm.

***

Vali beyi aradım, çalışmaları konuştuk. Ondaki insana saygı gökkuşağı kadar ahenkli ve yüksek. Sonra kendisini dinledim, annesinin rahatsızlığı nedeniyle biraz sıkıntılı. Şimdilik yaratıcı herhangi bir düşünceyi ötelememiz gerekiyor.

Durdum, düşündüm, sonra üzüldüm.

***

Çok yakın çalıştığımız bir dost geldi sonra yanıma. En azından o pozitif duruyor biraz. Yapmayı planladığımız çalışmanın veri tabanı üzerinde fikir yürütüp yaptığı görüşmeleri aktarıyor.

O ara oğlumdan gelen bir mesaja baktım, durdum, düşündüm, sonra üzüldüm.

***

Bir çalışma için “ben planlar, yazar, yürütürüm” diyen arkadaşıma, çalışmayla ilgili kritik zamanda bir türlü ulaşamaz oldum. Oysa perdenin arkasında olduğunu biliyorum. Bana hep bildik bir duruş bu.

Sonra üzüldüm.

***

Onunla diyalogu iyi olan diğer bir arkadaşımın yanına gittim, o kadar çok pozitif konuştu, sonra da negatifleri gösterdi ki, oradan ne düşündüğümü anlayamadan döndüm.

Danışıklı döğüş mü nedir diye düşündüm. Sonra üzüldüm.

***

Yerime geldim, bir başka çok sevdiğim arkadaşımı aradım. Bu çalışmayı sen başlat, biz destek verelim dedim. Baktım mutsuz, umutsuz, karamsar. Onun desteklenmeye, morale ihtiyacı var. Düzenin harcadığı kitle arasında çok iyi bir öğretmen o.

Düşündüm, onu anladığımı sanıyorum her zaman. Sonra üzüldüm.

***

Çok değerli Hocamı aradım sonra. Ankara’ya yeni taşındı. Çocukların okulu sevme-sevmeme-uyum durumları, taşınma ve yerleşme meşguliyeti, eşinin nakli derken sıkıntılı bir dönem hocamın cephesinde velhasıl. Biraz yorgun gelen bir sesle halen bana umut vermeye çalışıyor. Ondaki azmi ve insana saygıyı koydum önüme.

Ve o da sorunlarla boğuşuyor dedim, sonra üzüldüm.

***

Bu arada, hangi arada bilemiyorum ama bir de eşimi aramıştım, en pozitif ses bugün ondan geliyordu. Sana sohbete gelebilir miyim sevgili eşim?

Her şeye üzüldüğüm bir gün çünkü…

***

En son avukat arkadaşımı aradım. Öğlen yemeğini yiyormuş. Onu hasta yatağında bile arasam-bulsam hep pozitiftir konuşmaları, hep umut taşır sesi. Yemeği bıraktı başladı gene göçerleri konuşmaya, onlara yardım paketi hazırlamak istediğini söylemeye. Kendi sıkıntıları olsa bile hep yapıcı, hep pozitif birisi. Her insanın edinmesi gerekli bir dost tanımını görüyorum onda.

Düşündüm, düşündüm, üzülmek ancak üzüldükçe geçer dedim. Ve sonra üzüldüm gene.

Nasıl olsa birazdan geçer.

***

Bu kadar eylemden sonra gözlerim yaşlı, yüreğim dolu, oturdum tüm bunları yazmaya.

Ve dedim ki kendi kendime;

Uzunca zaman önce arıyordun, ben geliyorum, toplanın sorunları konuşmaya diyordun.

Hadi başla gene bıraktığın yerden.

16.09.2014 / Ankara


YORUMLAR
Henüz kimse yorum yapmamış, ilk yorum yapan siz olun.
Kurumsal

İçerik







Yukarı Çık
urfa / şanlıurfa / şanlıurfa haber / urfanatik / urfa star